Geschiedenis van de Viool

In Cremona, (Noord Italiê) heb je in het Pallazo Communale de "Saletta dei Violi" een tentoonstelling die de geschiedenis van de moderne viool verhaalt.

In dat prachtige stadje werkte rond 1566 vioolbouwer Andrea Amati met na hem zijn twee zonen en een kleinzoon, die de business verkwanselde, zoals dikwijls de derde generatie.

Gelukkig waren in de buurt vlijtige leerlingen die de know-how opgevist hadden en die ook beroemde vioolbouwers werden zoals Ruggiero, Guarneri, Montagnana, maar de succesvolste leerling was Antonio Stradivari (1643 - 1737). Hij werd dus maar liefst 94 jaar oud!
In totaal heeft hij zo 'n 1100 instrumenten gemaakt (ook nog cello's gamba's gitaren zelfs een harp). Het was bovendien een gewiekste zakenman; hij deed aan vastgoedspeculatie, gaf leningen uit en werd heel rijk. Zijn concurrenten in Cremona, zoals Rugiero zagen het niet meer zitten en weken uit.

Nog 600 violen van hem zijn in omloop, maar slechts 20/30 hebben een perfecte toon, allen gebouwd in zijn "gouden periode", rond 1680.

Stradivari heeft niets opgeschreven, zijn twee zonen hebben zijn geheimen mee genomen in het graf. Er is wel onlangs een testament ontdekt maar dat spreekt enkel over zijn bezittingen. Nu is een "Stradivarius" zo'n 10 miljoen dollar waard. Vorig jaar (2011) werd de "Lady Blunt" (genaamd naar de kleindochter van lord Byron ) verkocht aan die prijs door de Nippon Music Foundation ten voordele van de slachtoffers van de Tsunami-aardbevingsramp in Fukushima.

Een stradivarius moet bespeeld worden om de perfecte toon, - een combinatie van diepte en helderheid, een evenwicht tussen hoge en lage frequenties, - te behouden.

Geen 2 stradivarii (één stradivarius, twee stradivarii) hebben dezelfde klank; de meeste violen zijn zo vaak hersteld dat ze niet meer origineel klinken. Nog slechts 6 hebben dezelfde hals (dit is de zwakke plek als een viool valt).

Opzoekingen met computers, scanners, digitale samplers werden uitgevoerd van af 1960.
De eigenfrequentie lag tussen de 2000 en 4000 Hertz - bereik waar het menselijk oor het meest gevoelig is -. Die lage frequentie maakt dat de toon zo levendig en robuust is dat hij een hele concertzaal kan vullen.

Stradivari had een litanie van geheimen.
De architectuur van zijn violen is gekend; met computertomografie kan met perfect bovenblad, achterkant, de krul, de F-gaten namaken.
Door dendrologische studies kent men de houtsoorten. Men heeft zo een kopie van de Harrisson-Stradivarius nagemaakt en toch was er verschil.

Welke geheimen blijven onopgelost? : de chemische samenstelling van de oplossing waarmee het hout ingesopt werd en het recept van de lak.

Het hout haalde Antonio Stradivari uit de voetheuvels van de Dolomieten en de Apennijnen. Hij ging de bomen zelf uitkiezen: in dennenwouden schieten lorken hoger uit dan omringende dennen; hij kon door er op te kloppen al een oordeel vellen.
Het was een hele gevaarlijke klus om die bomen, met paarden uit de bergen te halen en naar de rivier te brengen (Po, Adige) waar ze afdreven tot aan de brakke waterlagunes rond Venetiê. Het hout werd nat ingekocht en Antonio zette het dan in "zijn" oplossing. Men weet dat het een combinatie is van borax, zeezout, hars van fruitbomen, vermalen mineralen o.a. van Venitiaans glas.
Het hout bleef zo jaren lang liggen om de chemicaliën te laten absorberen. Borax maakt het hout stijver, het kwarts helpt tegen de houtwormen en vult ook de poriën. Het hars is schimmelwerend.

De formule voor zijn vernis is nog een groter mysterie. De vioollak werd onder elektronen microscoop 30.000 maal vergroot; men zag dat miljarden kleine barstjes die de resonantie absorbeerden, dempten en alleen de zuiverste tonen doorlieten. De moeilijkheid is dat, als men ook maar een miniem stukje lak weg schraapt, het instrument verloren is. Maar wie gaat nu een viool uit de gouden periode van Stradivari vernielen.

Die ultra-frequentie absorberende lak zou een van de geheimen zijn van de Amerikaanse Stealth-bommenwerpers, die niet door radars kunnen gedetecteerd worden.

De klanten van Stradivari waren de koninklijke hofhoudingen die ze lieten aankopen en bespelen door hun kapelmeesters, zo kocht. Luigi Bocherini, aan het Hof van Madrid, er zes stuks in één keer.
Bocherini, die kattejaloers was op de rijkdom van Stradivari, vond dat zijn instrumenten bij levering niet goed klonken, hij demonteerde ze, zette ze naar zijn hand en… ze zijn waardeloos als instrument. Ze liggen nu in vitrines in de Palacio Real in Madrid waar de toeristen er zich aan vergapen;


Net zoals Amati, had Stradivari in het begin een sponsor, graaf Cozio de Salabue. Na de dood van deze luthiers heeft hij alles uit hun werkplaatsen opgekocht voor zijn "verzameling". Na de inval van Napoleon in Italiê kwam hij in geldnood en moest nagenoeg alles verkopen. Ook een generaal van la Grande Armee kliste een Stradivarius, die later in handen kwam van Madame Récamier.

Brahms, Paganini speelden op Stradivarii. De beroemde violen kregen een naam: Jasha Heifetz speelde op de Messias-Stradivarius.
Nu lenen de rijke eigenaars ze aan beroemde virtuozen.

Als je ooit op een vlooienmarkt een oude viool ziet, kijk dan even in het klankgat; als er een verweerd plaatje in zit waarop staat Antonius Stradivarius Cremonensis faciebat dan zit je goed.

Geschiedenis van het Kapitalisme.

De opmars, pardon, de Triomfmars van het Kapitalisme is gebroken.

Wiskundige genieën stoppen tegenwoordig algoritmen in hypercomputers die zelfs rekening houden met psychologische factoren zoals paniekreacties bij de massa. Hedgefund-cowboys linken die computers onderling met speciale hyperbeveiligde optische of glasvezelkabels - de dikste kabel wint - om per nanoseconde hypergrote geldmassa's te versassen van het ene product naar het andere, jagend op het onmiddellijke winstbejag.
Het systeem schept hyper-rijken en hyper-armen. Het systeem kraakt.

Ze vlechten zelf het touw waarmee we ze zullen ophangen!
Karl Marx.
(Duits asielzoeker in Londen, die er drie van zijn zes kinderen zag sterven van de honger in "Das Kapital".)

Eerste les van de Geschiedenis: aan alles komt een eind: ook aan het Kapitalisme?

De hypermacht van de "Markten" riskeert te verschuiven naar de hypermacht van de Massa, een hyperdemocratie. Het begint nu al met de indignados.

Als we van iets zeker zijn is dat we rond 2040 met zo'n slordige 10 miljard op onze planeet rondlopen - ik zal 't van daarboven gadeslaan -.

Een hypercatastrofe of een hyperconflict kan dat veranderen.

De Geschiedenis leert dat het dikwijls zo is. Moedertje Natuur heeft veel trucjes in haar mars en vermits we nu met Haar sollen zou Ze wel eens haar rug kunnen krommen en als Zij het niet doet dan kunnen de door de mens veroorzaakte hyperepidemieën of hyperoorlogen wel een handje helpen.

Kapitalist is hij die de zeldzame materies heeft en kan verdelen. Die materie kan een grondstof zijn, goud, olie, water, "brains"…
Vroeger werden die rijkdommen arbitrair verdeeld door koningen prinsen of legerchefs (Gengis-khan, Caesar) maar van af de XII° eeuw kwam die macht in handen van de handelaar, de koopman, de marketeer, de "Markten" en die "reageren" zoals de Media ons nu bewerken met de fratsen van S&P of Fitch.

De "Stock Exchange" of de "Beurs" kende in de geschiedenis nogal wat locaties.
Een eerste handelskern was


Brugge (1250-1350).

De stad had een haven, een vruchtbaar hinterland, technologie (lakenindustrie, scheepsbouw). Er kwam een einde aan. De haven verzandde, de builenpest (1348-1350) die 1/3 van de bevolking uitroeide..

De Stad die overnam was Venetië ((1350-1500).
Het was de haven die dichtst bij de Oostenrijkse zilvermijnen van de Habsburgers lag. Venetië had geld verdiend met transport van de Kruisvaarders naar het Midden-Oosten. Die nobele krijgers pikten af en toe een eilandje in de Middellandse Zee of veroverden een bolwerk in de Adriatische Zee en tenslotte namen ze Constantinopel in, allemaal "comptoirs" voor de Dogenstad. Met hun galeien, "Galera da Mercato", gebouwd met joods geld, controleerde Venetië de handelstrafiek tussen Europa en de Orient.
Alhoewel geen concurrent, ging de stad toch onderuit door zijn "syndicaten,"
de Gilden en de kartels van de rederijen.
Wie kon overnemen? Firenze? de know-how was aanwezig (de holding, de cheque waren hier uitgevonden) maar de stad had geen haven.
De galeien hadden hun beste tijd gehad. Een nieuw type schip veroverde de transportwereld: het Karveel, de "Caravelle". Columbus had er de Atlantische Oceaan mee getrotseerd en die oceaan zou voor vier eeuwen de "place to be" zijn. Sevilla en Lissabon kregen een kans als beursstad maar hun banken gingen failliet rond 1550. Frankrijk miste eens te meer de kans: ze hadden geen grote haven, geen zin in avonturen, "La France se suffit à elle-même".
Wie nam over als Business-Center, als toonaangevende beursstad?


Antwerpen (1500-1560).

Haven, hinterland, ook de technologie van de boekdrukkunst (Plantijn) als informatievector speelde een rol. De Spaanse Furie maakte een eind aan de gouden tijd van Antwerpen. Het was de beurt aan Genua


Genua (1560-1620)
Genua had begrepen dat politiek en zaken een slechte combinatie is.
De Sforza's en de Visconti's worden bankier. Met de kennis van de (bekeerde) joden die verjaagd waren uit Spanje ontstond hier de moderne boekhouding zoals de Verlies en Winst rekeningen. Genua financiert de oorlogen van de koningen van Spanje, Frankrijk, Polen… maar het loopt mis als de Spaanse Armada verslagen wordt (1588). Exit de Middellandse Zee als draaitafel van de economie; de beste kaarten lagen in Amsterdam.


Amsterdam (1620-1789).

Al het intellect en kapitaal was uit het zuiden (ook nog vroegere hugenoten uit Frankrijk) van Antwerpen naar het noorden gevlucht voor de Inquisitie.
De stad had een haven, een hinterland met voedsel en lakensindustrie (schapenwol) maar één uitvinding ging de sleutel worden van hun rijkdom: de scheepsbouw.
De Fluyt, een nieuw type schip, maximum lading voor minimum bemanning dat in serie kon gebouwd worden. De kranen en zagerijen werden door windmolens aangedreven en de vloot van de V.O.C. -Verenigde Oost-Indische Compagnie- was geboren.
De Gouden Eeuw voor de Verenigde Republieken, duurde…anderhalve eeuw. De Beurs van Amsterdam was de climax van de speculant. Tot een jaar loon had men over voor één Tulpenbol te kopen. Rijk worden zonder werken door risico te nemen. De Bank der Nederlanden ging failliet in 1788. De Franse Revolutie, de schrik voor de sansculotten, zorgde er voor dat iedereen, met pak en zak verhuisde naar de volgende beursstad: Londen.


Londen. (1789-1890)

England rules the waves. Ze hebben de industriële revolutie opgestart, textielmachines verbetert, stoommachines (Trein, mijnliften) vervangen mankracht. Engeland profiteert van de Franse Revolutie; die had een eerste democratie op het vasteland kunnen realiseren door handel en industrie op te starten, maar er was enen Napoleon, waar ze zo trots op zijn, die deze kans verknoeide. Hun kapitaal ging het verloren aan oorlogen.

Wat Londen keldert is de opkomst van hun vroegere kolonies, die zich nu de Verenigde Staten noemen. Gedaan met de goedkope slavenarbeid in de Cotton Fields sinds de slavernij opgedoekt is. Boston is the place to be.


Boston (1890-1929)

De uitvindingen gebeuren in Europa, de commercialisering in de States.
De ontploffingsmotor vervangt de stoommachine, Ford zet de wereld op wielen, Edison, Bell, Baekeland, Gramme maken gloeilamp, telefoon, bakeliet, electromotor. Amerika moeit zich met de Oorlog van 14-18 in 1917 (!) om in Versailles mee te spelen in de verdeling van het Midden-Oosten en zijn petroleumreserves. De "Seven Sisters" (de zeven grootste oliemaatschappijen) monopoliseren de energie, drijven de prijzen op en veroorzaken mee de crach van 1929.


New York (1929-1980)

De financiering gebeurt nu hier. W.O. II gewild door Duitsland, komt de V.S. ten goede. Na de oorlog (Marshall Plan) helpt Amerika Europa er weer bovenop. In New York start de consumptie maatschappij. Staal is niet langer een oorlogsproduct maar een verbruiksproduct. Auto's, wasmachines, worden gepromoot door hen waarvan de stiel is : verkopen banken, verzekeringsmaatschappijen, reclame, marketing, media.
De oliecrisissen zetten de rem er op. Japan wordt de grootste staalproducent, de Amerikaan begint boven zijn stand te leven… en hij is niet alleen.


En nu?

Alles gebeurt in Californië.
Bill Gates, Steve Jobs, Zuckerberg… Silicon Valley, de Nanotechnologie,


Alas ! It is delusion all
The future cheat us from afar
Nor can we be what we recall
Nor dare we think on what we are

Lord Byron
(Stanzas for Music)

Helaas, alles is illusie
De toekomst spot met ons van op afstand
We kunnen niet zijn zoals we het ons herinneren,
Zoals we ook niet durven aan te nemen zoals we zijn..

Vandaag beslist men wat de wereld van 2050 zal zijn en maakt met al de voorbereiding van hoe de planeet er zal uitzien in 2100.
Gaan onze kinderen en kleinkinderen ons haten omdat ze door een hel gaan?

De NATO en de Koude Oorlog: De Falkland War

1982

Oorlog tussen Argentinië en het United Kingdom.
Combat Zone in de South Atlantic
Aan boord van een destroyer van de Royal Navy loopt een radiobericht binnen.
"Als ge met uw Sonar echo hebt is het niet noodzakelijk een vijandelijke duikboot, het kan ook een blauwe vinvis zijn. Dit is een zeldzame dus beschermde walvissoort. For Christ Sake, gooi daar geen dieptebommen op of we hebben gans de wereldpers op ons dak.
getekend :
Prince Philip of Edinborough, Voorzitter van het W.W.F. (World Wildlife Fund).

Kort nadien: echo! Stress op de commandobrug; is het een onderzeeër of een walvis? Twee clans.
De eerste clan: "gotfer, we gaan ons toch naar de kelder niet laten torpederen voor een stomme vis…
De tweede clan: die van de commandant: als we een walvis treffen is het gedaan met onze loopbaan.
Een officier heeft een inval: "In de machinekamer heb ik een oude zeebonk die vroeger nog walvisvaarder geweest is, laat hem eens kijken op het radarscherm."
De olieman wordt op de brug gefloten, kijkt aandachtig en besluit: 't is een walvis, een wijfje en ze heeft een jong bij haar; zie je niet dat er twee echo's zijn? Naast de grote echo dwarrelt een tweede kleine echo: dat is het jong.
En effectief: "there she blows" : walvis en jong duiken op aan de oppervlakte.
Hoera geroep op het schip maar inmiddels is er een echte duikboot genaderd en schiet een torpedo af.
Instinctmatig schiet de walvis er op af, om haar jong te beschermen, denkend dat het een orka is, aartsvijand van de vinvis.
De torpedo doodt de walvis en redt de destroyer.
Fantasie? Het radiobericht is echt. De rest is een prachtig boekje (La Baleine des Malouines Uitg. Julliard 1983) van Pierre Boulle, je weet wel de auteur o.a van "De Brug over de River Kwai".

De Falklandoorlog, was net zoals de Cuba crisis, een heet moment in de koude oorlog.

Het was niet altijd een koude oorlog: er was een conflict, eigenaardig genoeg in de South Atlantic en niet in de North Atlantic: de Falkland oorlog (1982).

Een paar duizend Britten en Argentijnen sneuvelden. Waarom die oorlog voor een verloren eilandengroep op 450 km uit de kust van Patagonië?

De Falkland eilanden zijn de toegangspoort naar de Zuidpool; dat is geen ijskap zoals de Noordpool maar een continent waar geprospecteerd wordt naar bodemrijkdommen dus een strategisch belangrijke plaats.
Wie daar zijn radars opstelt controleert alle zeevaart naar Antarctica.

Deze archipel in de woeste roaring fifties werd ontdekt in 1592 door een Hollandse zeevaarder: Seebald de Weert. Op oude kaarten staan ze vermeld als de "Sebaldinas". Rond die tijd moet ook een Engelsman, John Davis die eilanden aangedaan hebben, hij noemde ze naar Lord Falkland, de toenmalige schatbewaarder van de Royal Navy, vermoedelijk om op een goed blaadje te staan.
Veel later, in 1763 heeft Bougainville op zijn wereldreis er een groep muitende matrozen uit Saint Malo afgezet. Op dat onherbergzaam oord hebben ze het niet overleefd, het waren geen Robinsons, maar de naam is gebleven: les Malouines.
Wat later heeft Frankrijk het doorverkocht aan Spanje, de naam is gebleven: verbasterd in het Spaans werd het de Malvinas.
Pas in 1832 eiste Engeland het op toen de pas opgerichte staat aan de Rio de la Plata (Zilverrivier) Argentina tot stand kwam.
Argentinië dient tot op heden ten dage nog altijd jaarlijks een claim in op eigendomsrecht.

Maar wat gebeurde in 1982?
Het was nog volop koude oorlog en de Sovjet Unie had graan nodig; de vroegere graanschuur van Europa, Oekraïne, bleef leeg onder het regime, dus was de S.U. verplicht het aan te kopen bij potentiële vijand: Amerika.
"Ik zal een raket afschieten naar waar de Partij het beveelt," zong de Komsomol (Communistische Jeugdbeweging) met rode wangetjes, rode halsdoek, dik gevreten met meelproducten uit de Middle -West.
Wie had er nog graan te koop: Argentinië!
De deal met Rusland was: pak de Falklands en wij kopen uw graan.


Argentinië sloeg toe maar rekende verkeerd.
Groot-Brittanië, trouwe bondgenoot van de NATO moest de waakhond blijven aan de poort van Antarctica en mocht dus een indrukwekkende Task Force van de Royal Navy naar het conflictgebied sturen.
Men dacht dat dit intimiderend genoeg zou zijn om Argentinië van het plan te doen afzien.
Weer mis gegokt: zowel Thatcher als Videla stonden voor verkiezingen en wilden geen gezichtsverlies lijden.
De Argentijnen, bewapend door Frankrijk (geen lid van de Nato, de Gaulle had ze buitengezwierd uit Chateauroux, daarmee zitten ze nu in Brussel) boden heftig weerstand. Hun Mirages kelderden met Exocet raketten H.M.S 's "Sheffield". 250 zeelieden verdronken.
In de North Atlantic zou dat niet gelukt zijn want AWACS (Airborne Warning And Control System), Boeings met een grote schotelantenne op hun bult, waarschuwen voor aankomende missiles. In de South Atlantic hadden ze die niet.
Als reactie werd de Argentijnse kruiser "Belgrano" (een occasie ilio tempore verkocht door de USA) getorpedeerd: 650 doden.

Alexander Haig, voormalig NATO bevelhebber, maar in 1982 U.S. Secretary of State heeft bemiddeld en pendelde tussen Londen, Buenos Aires en Washington om het conflict niet te laten escaleren. Engeland won, de oorlog duurde 74 dagen.
Haig stierf vorig jaar. Hij was kandidaat voor de presidentsverkiezingen in 1989 maar George Bush Sr. had oliedollars om tegen de kampanje te gooien en haalde het. Algemeen wordt aangenomen dat met viersterren generaal Haig golfoorlog I en II niet zouden plaats gehad hebben.

Bourgondië voor Dummies.

In 732 versloeg Karel Martel de Sarrazenen in Poitiers, of zoals Coluche het zei " Charles Martel arrêta l'Islam .. à moitié!"
Maar waar l'Histoire de France stilzwijgend aan voorbijgaat is de Slag van Poitiers van 1356 waar Jean Le Bon, roi de France, zijn koninkrijk verspeelde aan de Engelsen.

Hij had nochtans dapper gevochten met zijn jongste zoon Philippe aan zijn zijde. Het ventje, 14 jaar, riep altijd maar: "Hardy Père.. zodat de koning van Engeland hem Philippe le Hardy noemde..


Philips de Stoute (le Hardi)

Samen hebben ze een paar jaar gevangen gezeten in Albion tot het losgeld betaald werd; de Regent was niet haastig…
Uit dankbaarheid schonk Jean le Bon aan zijn zoon, die zijn lot gedeeld had, het Hertogdom Bourgondië "en Apanage" dwz (ik moest even in mijn Larousse kijken) dat als er geen rechtstreekse mannelijke telg in de familie kwam, het hertogdom terug naar de Franse Kroon ging.
Stamvader van ons Bourgondisch huis, Philippe Le Hardi (Philips de Stoute) was een slimmerd. Jullie kennen het spreekwoord "Als uw vader niet rijk is daar kan je niet aan doen, maar als je schoonvader niet rijk is dan ben je maar een zielepoot."
Philippe trouwde dus met de dochter van Lodewijk van Male, rijkste erfdochter uit le Royaume de France: Marguerite III de Flandre, riche héritière présomptive des comtés de Flandre, d'Artois, de Rethel, de Nevers.
Schoonvader Lodewijk van Male had het goede idee om vroeg te sterven zodat onze Filips één van de meest belangrijke "Sires des Fleurs de Lys" werd.
Dat heeft hem, en zijn opvolgers, niet belet van de Franse Lelie te bedriegen door met aartsvijand Engeland te heulen, men had immers de Britse schapenwol nodig voor de lakenindustrie in Vlaanderen…


Filips de Stoute had een zoon, Jan zonder Vrees.

Jan zonder Vrees (Jean sans Peur)

Jan was een ruziemaker, moeide zich te veel met de Franse politiek, gebruikte zelfs la Reine Isabeau als buikspreekster (beetje zoals Joëlle dat nu is van Elio), kreeg daardoor dauphin Charles tegen die samen met zijn Armagnacs hem doodgewoon vermoord hebben.

Exit Jan maar hij had een zoon: Philips de Goede (weet je nog, broodheer van Jan van Eyck),


Philips de Goede (Philippe le Bon)

Philips kende de basisregel van de goede manager, mij nog discreet toegefluisterd door André Vlerick: geen scrupules hebben!
Hij aarzelde dus niet, dat weet je al, om Jan van Eyck aartsgevaarlijke missies te geven.
Nog een staaltje van zijn kunst? Hij liet Jeanne d'Arc arresteren en overleveren aan de Engelsen. Waarom? Nogal wiedes: De Fransen waren aan 't winnen en de invoer van de schapenwol kwam in het gedrang. It's the economy stupid…
Het was ook een goede psycholoog want om zijn munt te slaan vertrouwde hij de mercantiele West-Vlamingen niet; hij liet dat liever doen door Gentenaars, in het Gravensteen. De straten in die buurt heten nu nog de Geldmunt, de Langemunt…

Philips de Goede verwekte ook een zoon, weet je ook al, Karel de Stoute (in onze geschiedenis zijn het allemaal goede of stoute. Hardi of Témeraire is minder verwarrend.)


Karel de Stoute (Charles le Téméraire)

Maar… Le Téméraire had … een dochter: Maria van Bourgondië en dus moest hij het graafschap Bourgondië terug geven aan Frankrijk wat hij natuurlijk niet deed.
Le roi de France Louis XI lijfde het dus maar terug in met Picardië erbij als intrestje.

Karel de Stoute, die van zijn rijk dat zich nu uitstrekte van het Ijselmeer tot aan de Alpen, een keizerrijk wou maken -zoals onder Karel de Grote Lotharingen- kon dat zo maar niet laten gebeuren en trok ten strijde, gepakt en gezakt met al zijn schatten. De Zwitsers pakten zijn schatten af en de Fransen zijn leven in de Slag bij Nancy.
Gewoonlijk sneuvelden staatshoofden niet, zij lieten zich gevangen nemen en kwamen vrij voor losgeld. Le Téméraire dus wel; ze hebben zelfs goed moeten zoeken op het slagveld om hem te vinden. Eén van zijn mignons heeft zijn naakte lijk, half opgevreten door de wolven, herkend aan zijn kloten: hij had daar een genitale afwijking.


Maria van Bourgondië

Maria van Bourgondië is nu "La Fiancée de l'Europe" en doet de machtshebbers likkebaarden.
Een roofvogel aast op "Le Grand Héritage": 't is een arend met een dubbele kop, één die kijkt naar Hongarije, één die kijkt naar Oostenrijk Het is de Arend van de Habsburgers: Keizer Maximiliaan van Oostenrijk haalt de buit binnen.

Als je nog eens een receptie of een trouw meemaakt in de Pacificatiezaal van ons mooi Gents Stadhuis kan je heel de evolutie op de muurfresco's volgen, van Lodewijk van Maele tot Keyzer.Kaerl, kleinzoon van Maximiliaan.

Georges Henri Joseph Edouard Lemaître

Georges Henri Joseph Edouard Lemaître (Charleroi, 17 juli 1894 – Leuven, 20 juni 1966) was een Belgische katholieke priester, astronoom, kosmoloog, wiskundige en natuurkundige. Zijn belangrijkste wetenschappelijke bijdragen leverde hij aan de algemene relativiteitstheorie en aan de kosmologie door zijn hypothese van het uitdijende heelal (1927) en als grondlegger van de oerknaltheorie (1931). Lemaître was professor aan de universiteit van Leuven, titulair kanunnik en lid en voorzitter van 1960 tot aan zijn dood van de Pauselijke Academie voor de Wetenschappen.

Lemaître studeerde voor mijningenieur aan de Universiteit van Leuven, maar onderbrak die noodgedwongen om aar het IJzerfront te gaan.
Na de oorlog studeerde hij verder Natuurkunde. Hij won met zijn synthese La physique d’Einstein een wedstrijd van het Belgische Ministerie van Cultuur en Wetenschap. In 1927 schreef hij zijn beroemde kosmologische artikel over het uitdijende heelal..

Dit jaar, 2011, ging de Nobelprijs Fysica naar Saul Permutter en Brian Schmidt omdat ze ontdekt hebben dat die uitzetting sneller en sneller gaat. De jury was zo eerlijk Lemaître te vermelden en citeerde dat zijn artikel van 1927 correct was en dat hij twee jaar voor Hubble de constante berekende waarmee die uitdijing gebeurt, maar Hubble ging met de eer lopen en de ruimtetelescoop kreeg zijn naam.
Daarop werkte Lemaître verder en in 1931 brengt hij, tegen de toenmalige wetenschappelijke opvattingen in, als eerste de stelling naar voren dat het heelal ooit als een superdichte massa -een oeratoom-, begon, iets wat in de volksmond de "Big Bang" genoemd wordt.
Ook Einstein, die lang dwars gelegen heeft, stemt nu in met de visie van Lemaître alhoewel ze het oneens bleven over de rol van de kosmologische constante, zoals staat in hun uitgebreide briefwisseling. De oerknal is dus nog altijd bezig en wij knallen verder uiteen..

In de jaren 50 bouwt Lemaître stilaan zijn leeropdracht aan de universiteit af tot aan zijn emeritaat in 1964. Hij legt zich onder meer toe op het drielichamenprobleem, rekenmethodes, algoritmes (o.a. Fourier de snelle Transformatie), computers en programmeertalen. Reeds sinds de jaren 30 maakte hij gebruik van de meest geavanceerde rekenmachines. In 1958 introduceert hij op de Universiteit de eerste computer, een Burroughs E 101, die hij ook volledig zelf programmeert.
Na zijn dood is de rol die Lemaître speelde bij de ontwikkeling van de nieuwe kijk op het heelal lange tijd onderbelicht geweest. Pas sinds de jaren 80 verschijnt zijn naam opnieuw in deze wetenschapsgeschiedenis en wordt zijn baanbrekend werk meer en meer erkend.

Nul n'est prophète dans son propre pays…
------------------------------------------------------------------------------------------------





Dichter bij ons: Robert Cailliau.
Ook nooit van gehoord? Nochtans gebruik je één van zijn realisatie dagelijks: hij is de grondlegger van het WWW (World Wide Web)

Cailliau werd geboren in Tongeren. (1958). Hij studeerde in 1969 af aan de Universiteit Gent als burgerlijk ingenieur in werktuigkunde en elektrotechniek. In 1971 behaalde hij ook een MSc van de University of Michigan in Computer, Informatie en Control Engineering 1971.

Tijdens zijn militaire dienst schreef hij al Fortran-programma's om troepenbewegingen te simuleren.
In december 1974 begon hij te werken bij CERN in de Proton Synchrotron afdeling, aan het controlesysteem van de deeltjesversneller.
In 1989 werkten Cailliau en Tim Berners-Lee beide aan een hypertext-systeem om documenten van en gerelateerd aan CERN op te vragen, te wijzigen en terug te sturen
Samen besloten ze om zich volledig te concentreren dat project.

In 1993 begon Cailliau het eerste webproject van de Europese Commissie voor informatieverspreiding in Europa. In december 1993 organiseerde hij de eerste International WWW Conference die in mei 1994 bij CERN werd gehouden. Deze conferentie bracht 380 internetpioneers bij elkaar en wordt nog elk jaar georganiseerd. Een mijlpaal in de ontwikkeling van het internet. Cailliau was tot 2002 lid van dit Comité.

Samen met de Europese Commissie startte hij in 1994 ook het "Web for Schools"-project. Dit project werd overeind gezet om het web voor te stellen als bron voor opvoeding en onderwijs.
Hij en Tim Bernes-Lee hadden het www kunnen patenteren en hadden ongetwijfeld fortuin gemaakt zoals met Windows of Apple, maar ze schonken hun werk aan de Gemeenschap, ook al omdat het www dienst deed als uitwisseling van hospitaalgegevens.
Hij kreeg als erkenning een Eredoctoraat aan de Universiteiten van Gent, zijn Alma Mater in 2001 en samen met Tim Berners-Lee aan de Universiteit van Luik in 2009.
Tim werd Sir Tim. Cailliau kreeg (nog) geen adellijke titel, wel een erelintje van Commandeur in de Leopoldsorde.

Michelangelo en Leonardo.

Twee tijdsgenoten maar Michelangelo was 23 jaar jonger, een generatieverschil.
Ze konden elkaar niet luchten. Generatieconflict ook dus.

Michelangelo zei van Leonardo "Alles was hij tekent werkt niet en trouwens, hij kan niet eens beeldhouwen." Hij beschouwde Leonardo als een kazakkendraaier omdat hij overliep naar het Frankrijk van François I°.






1506
Michelangelo is kwaad op zijn werkgever Julius II , oorlogszuchtige Paus en slechte betaler. Het marmer uit Carrara dat hij nodig heeft voor het praalgraf van Jules heeft hij uit eigen zak moeten betalen. Als hij zijn beklag doet wordt hij eruit gegooid.
Dank zij zijn David in Firenze heeft hij echter reeds een mooie reputatie opgebouwd; daardoor krijgt een prachtaanbod van de Sultan Bajazet uit Constantinopel om een brug te ontwerpen over de "Gouden Hoorn" aan de Bosphorus.
Leonardo had vroeger ook dit aanbod gekregen, had iets heel moois en luchtig getekend, maar onuitvoerbaar volgens de stamboeliaanse techneuten.
Buonarotti zal eens tonen dat hij beter is dan die da Vinci.
Hij heeft echter schrik van de represailles van Jules als hij diens werf in Rome verlaat. Toch, uit geldnood, neemt hij de uitdaging aan.

Op 13 mei 1506 ontscheept hij is Constantinopel. Hij staat verbluft van de hoogstaande beschaving die hij er aantreft. Hij begrijpt de ziel van het project: twee continenten verbinden. Zijn ontwerp bevalt de Sultan en de techneuten vinden het uitvoerbaar. Het voorschot dat hij kreeg van de Sultan is snel opgebruikt. Om wat cash te hebben ontwerpt hij voor een rijke vriend van hem (Aldobrandini) een prachtige met kostbare juwelen bewerkte dolk: hij heeft in de smederijen van de Sultan de extreem verfijnde metallurgie van het Midden-Oosten ontdekt. Gans Europa wist dat de "damascener klingen" ongeëvenaard waren.

Zijn contract voor het ontwerp van de brug is vervuld en hij vraagt zijn beloofde honorarium. De Sultan is nog slechter dan de Paus, weigert contanten aan die ongelovige hond en betaalt hem met… een provincie in Bosnië!
Michelangelo is woedend; hij wordt zelfs bedreigd en moet hals over kop vluchten. Ook de dolk moet hij achterlaten. Die is nu te zien in het Topkapi paleis.

De bouw van de brug wordt aangevat maar als de bruggenhoofden af zijn wordt de werf geteisterd door een zware aardbeving ( 14 september 1509.)
Die bruggenhoofden liggen er nog altijd.

Terug in Rome wordt het geschil tussen Jules II en Michelangelo, allebei heethoofden, bijgelegd. In de Sixtijnse Kapel zijn heel wat taferelen te zien geïnspireerd door zijn verblijf in Constantinopel.

De uitnodiging van de Sultan aan Michelangelo is beschreven door zijn biograaf Ascanio Condivi. De tekening van de brug die Leonardo maakte wordt bewaard in Museum voor Wetenschappen in Milaan.
De tekening van Michelangelo is onlangs ontdekt (zie bijlage) samen met wat persoonlijke voorwerpen die hij achterliet in zijn kamer.
De brieven die hij schreef naar zijn broer en naar Aldobrandini om geld te vragen liggen in de Apostolische Bibliotheek van het Vaticaan. Ook tekeningen die hij maakte van de Aya Sofia die hij opstuurde naar zijn Meester Sangallo om hem te helpen met de bouw van de koepel voor Sint Pieters in Rome zijn daar te vinden. Later moest hij van Bramante, de architect van de Basiliek, die koepel zelf bouwen.

Jan Van Eyck .. vermoord!

Wanneer? in 1441
Hoe? Vergiftigd.
Wààr? in Brugge
Door Wie? Door de Portugese Staatsveiligheid.
Waarom? Kopiëren van hyper-geheime zeevaartkaarten, daarop stond de doodstraf.








Arme Jan van Eyck, slachtoffer van zijn trouw aan Filips de Goede, zijn broodheer.
Ik denk aan hem omdat ik lees dat zijn "Lam Gods" aan een grondige onderhoudsbeurt toe is

Jan van Eyck. Geboren rond 1390 in Maaseyck, vandaar zijn naam.
Hij werkt sinds 1425 voor Filips de Goede, Hertog van Bourgondië.
Het klikt zeer goed tussen die twee.
"Painter and diplomat, he wa a faithful servant of his Prince who never treated him otherwise than graciously". (Brittanica)


PORTUGAL, XVde Eeuw.

1415

Koning Joao I vaart uit met zijn zonen, o.a. Hendrik, later de Zeevaarder genoemd..
De ontdekkingsreizen beginnen; bron van grote rijkdommen voor Portugal..
Elke kapitein die uitvaart krijgt een cartograaf en een notaris mee aan boord.
Bij hun thuiskomst moeten ze directo alle drie naar de Koning die alle nieuwe gegevens laat overbrengen op wat de grootste schat is van het land: DE enige unieke totaalkaart van de toen gekende zeeroutes.

Gans West-Europa aast op die gegevens. Spionnen worden uitgestuurd.
Het cartografisch instituut, uiteraard allemaal beëdigde personen waaronder ene piepjonge Bartolomeo Colombo -jongere broer van Christoforo-, heeft geen toegang tot die kaart maar brengt enkel de aanvullingen aan.
Dit instituut moet zelfs valse kaarten aanmaken en die clandestien verspreiden zodat
spionnen misleid worden.. Die valse kaarten geven aanleiding tot veel schipbreuken.
Beter een schipbreuk dan een oorlog, zegt het Portugese Hof.


1428

Filips stuurt Jan mee met een diplomatieke missie die zijn huwelijk met Isabella van Portugal, dochter van Joao I, moet negotiëren. Voorwendsel was dat Jan het portret van de Prinses moest maken, wat hij ook deed..
Heeft hij die Kaart aan het Portugese Hof gezien? Kreeg hij de opdracht die mentaal op te
slaan?

Filips kende het enorm visueel geheugen van de schilder. Uit de archieven blijkt dat aan Jan grote sommen werden betaald voor het maken van reizen waarbij meestal niet duidelijk wordt gepreciseerd waartoe die reizen dienden en waarheen ze hebben geleid.
"He got extra pay for his services." .


1430

Filips trouwt met Isabella van Portugal in Sluis. Grote diner in Oud Sluys !
Ze hebben een zoon, Karel De Stoute, ( Le Téméraire) pretentieuze dwazekloot die later het Hertogdom verpatst.
Portugezen nestelen zich in Brugge. Bezoeken frequent Van Eyck
Jan zal nog een wereldkaart voor de Hertog maken maar die is "verloren" gegaan.


1441

Tijdens een diner bij Jan thuis, met gasten, wordt hij onwel en overlijdt schielijk. Hij was iets ouder dan vijftig.
Volgens zijn leerling Petrus Christus vertoonde hij symptomen van vergiftiging.
Van Eyck's dochter wordt non. Filips betaalt de bruidschat voor het klooster.

De Portugezen gaan ontverstoord verder met hun exploratie van Afrika' s westkust.
Ze zoeken een weg dwars door Afrika naar Indië; varen de Niger op: moeten terugkeren, proberen de Congostroom, weer valse hoop; nog dieper zien ze een Kaap: hier krijgt (1487) Bartolomeus Diaz Goede Hoop: hij kan blijven Oostwaarts varen.
De Weg ligt open voor Vasco da Gama en Fernao Magelhaes.

En Colombus in dat alles? Hij woonde en werkte ook in Lissabon, maar hij was geen Portugees, hij was een gastarbeider uit Genua. Ervaren zeeman maar in het ongewisse gelaten voor de Oostroutes zocht hij een weg naar Indië via het Westen.
Het was geen avonturier maar wist, met reizen naar Frankrijk en Duitsland, dat er zoiets als een mappa mundi in de maak was. Ook had hij grondig de reizen van Marco Polo ingestudeerd om een idee te hebben over Azië. Met een goed onderbouwd dossier trok hij naar het Portugese Hof, waar zijn voorstel door "Experts" weggelachen werd; de zeemijlen waarmee hij werkte waren niet correct enz…
Woedend trok Christoffel, met zijn broer Bartolomeo naar Spanje.
Les Rois Catholiques hadden er wel oor naar, maar het mocht niet veel kosten.
Hij kreeg een bemanning van criminelen uit de gevangenis van Palos en drie hoerenschepen, dat waren karveeltjes met prostituees die in het zog van de Spaanse galjoenen voeren.
De namen van die schepen spreken voor zichzelf: La Pinta (de geschilderde) La Nina ( het meisje, lees de deerne) en La Maria Galante, discreet omgedoopt in La Santa Maria. Ontdopen van schepen brengt ongeluk. La Santa Maria verging op de eerste Amerikareis.